Ergernissen top tien – met stip op 1

Terwijl ik me buig over de tekst van een jaarverslag, hoor ik een kerstjingle voorbijkomen. Automatisch verzucht ik: Sinterklaas is nog in het land dus kap met die onzin. Ik ben jarig op 6 december en alleen daarom al houd ik de dingen graag gescheiden. Mijn ouders waren daar heel strikt in. Eerst de sinterklaasviering, dan mijn feestje plus cadeaus en daarna Kerstmis met boom en slingers. Nou moet ik toegeven dat ik sowieso niks met Kerst heb (ook dat is een genenkwestie) en het gekweel van kerstliedjes raakt bij mij de ergenissensnaar. O, wat zijn we toch met begaan elkaar… Genocide brengt licht en slingers in Gaza en Soedan. Daarbij hangt het geharrewar met data me de keel uit. Ik erger me aan de kruidnotenmaffia en chocoladeletters-pr die ervoor zorgen dat de supermarkten al in de zomer bevoorraad worden me die hysterie. Hoezo? Is er geen suikergoed genoeg? Het ergste vind ik de huizen waar sinds oktober kerstlichtjes hangen. Ik snap dat lief leuk en licht doen via je gevel aardig lijkt, maar de kerstgedachte vind ik ver te zoeken. Energiebesparing? Bij licht zie je de ongelijkheid beter? Jezus jongens, geven, groeten en goed doen zit ‘m niet in lichtjes om je huis. Als decemberkind deel ik graag uit. Woorden op kaartjes, kleurige tweedehands cadeautjes en lekkere knuffels. En vraag ik aandacht voor acties zoals van Quiet Nederland. Bij deze.