Fris

Afgelopen weken dook ik geregeld, vroeg in de ochtend, in de Loosdrechtse plassen. Een fijn begin van de dag. Eerst enkele kilometer op het fietsje door de polder, dan een paar baantjes in het water. Gisterochtend lag de plas er weer als een spiegeltje bij toen ik erin sprong. Even verderop zaten enkele meeuwen op houten palen en zwom er een koppeltje eenden. Ze houden me in de gaten als ik ritmisch schoolslaggend hun kant op kom. Ik tuur voor me uit naar de wolken. Het lijkt wel een mega-hoofd met pet. Een kapitein in de lucht. Opgestegen vanuit zijn boot. Dat fantasierijk vertalen van de wolken naar beelden is een bijvangst van deze activiteit. Net als het benoemen van vogels. Het ruiken van water. Als ik even later achter mijn laptop kruip, voel ik me klaar voor de teksten van die dag. Benieuwd waar de kapitein terugkomt in een intro en wanneer er een vogel opvliegt vanaf het papier. Ik strek mijn benen onder tafel en begin met watertrappelen.