Gedicht met een verhaal en staart

Hij heet Refaat Alareer. Proef die naam maar even. Refaat Alareer. Palestijns schrijver, professor, dichter, co-founder van ‘We are not numbers’. Geboren in Gaza-stad in 1979. Gedood in een bombardement van het Israëlisch leger in het noorden van Gaza in 2023. Op 6 december. Of het nu komt door die datum (mijn verjaardag) of door het feit dat hij schrijver is of doordat ik zijn verhaal aan mijn hart drukte in het wekelijkse stille protest voor de Leidse Universiteit aan het Rapenburg, iets raakte me hard. Ik dook in zijn erfenis. En vond onder andere dit gedicht: If I must die. Door hem gepubliceerd, een paar weken voor zijn dood. Nu hij dood is, is dit wat er moet gebeuren. Ik zal zijn woorden delen. De poëzie de vrijheid geven. Lucht geven aan het gedicht op een vlieger. Zodat er -ook hier- een staartje en verhaal ontstaat.

I f  I  m u s t  d i e

If I must die

You must live

To tell my story

To sell my things

To buy a piece of cloth and some strings

(make it white with a long tail)

So that a child, somewhere in Gaza

While looking heaven in the eye

Awaiting his dad who left in a blaze-

And bid no one farewell

Not even to his flesh

Not even to himself-

Sees the kite, my kite you made, flying up above

And thinks for a moment

an angel is there

Bringing back love

If I

must die

Let it

bring

hope

Let it

be

a

tale

Refaat Alareer (1979-2023)