Goedemorgen pap
Hallo. Papa en mama hier. Het is gelukt met whatsapp. Zo luidt de eerste zin die mijn vader mij stuurde via de chat. Het was 8 juni 2017. Hij had een smarttelefoon gekregen en wilde mee in de moderne tijd. Zodat hij kon communiceren met z’n dochters en kleinkinderen. Dat lukte! Bijna elke ochtend begon hij met een ‘goedemorgen’. Waarop ik reageerde met een foto van wat ik op dat moment aan het doen was. Die goedemorgen gooide hij er ook uit naar anderen. Alle reacties op de goedemorgens opgeteld gaven hem een gevoel dat hij meedeed in onze levens. Hij wist dingen zonder overal bij te zijn. In het begin tikte hij nog een vervolg op die goedemorgen-berichtjes. Stelde hij vragen over wat wij allemaal aan het doen waren. Op een gegeven moment verwaterde dat. Appte hij alleen nog ‘goedemorgen’. Het waren tekens aan de wand. Lichamelijk ongemak door een ernstige spierziekte speelde hem parten. Dat had ook zijn weerslag op zijn hoofd. En op zijn appgedrag. Hij wist steeds minder over onze levens en vertelde ook niet wat er in zijn leven en hoofd omging. Je kunt het teruglezen en met de kennis van nu helemaal verklaren.
Inmiddels is het bijna negen jaar later en staat de kalender op mei 2026. En ontvang ik geen berichtjes meer van mijn vader. Hij is 15 april overleden. De stilte die hij achterlaat op mijn telefoon spreekt boekdelen. Ik scroll af en toe even door de tijdlijn. En hoor mijn vader praten. Moet glimlachen om de grappige opmerkingen, en zuchten om de twintig keren dat hij probeerde te bellen om iets pietluttigs terwijl ik in een vergadering zat. Het is nu waardevolle informatie… Zaterdag 4 april heeft hij voor het laatst contact gehad met mij via whatsapp. Toen stopte het. En hoefde hij niet meer bij te blijven in het leven van anderen. Lag de telefoon werkloos naast z’n bed en rolstoel. Overbodig geworden.
Zijn mobieltje is er nog steeds, terwijl zijn lichaam al is verdwenen. Vreemde gewaarwording. Ik koester het relikwie als een deel van de familie-erfenis. En wie weet schrijf ik de berichten nog eens helemaal uit tot een verhaal. Dag pap!
