Annet’s verwoordingen
Wie schrijft die blijft
If I must die. Met dat gedicht van Refaat Alareer begin ik. Daarna doe ik iets van Dubrodochter. Ik eindig met een korte uitsmijter. Nog in de pen. Ik kauw […]
Stootjuk
Zondagochtend. Koffie met uitzicht op de bergen. Vroege vogels op de voor- en achtergrond. Kwikstaartje, zwarte roodstaart, mussen… Menno Bentveld. Ik verdrink in het zonlicht dat schijnt over de hellingen. […]
Kovvie mit kouke – in de herhaling
Toen ik een jaartje in Londen woonde, werd me regelmatig gevraagd waar ik vandaan kwam. Mijn tongval verraadde dat ik geen hardcore Londenaar was. Stond mijn wieg in Wales? Kwam […]
Blijf protesteren, blijf je verzetten
Ik lees J’accuse. Een boek met daarin verhalen van veertig schrijvers voor Palestina. Het is een verzameling woorden die ik niet verdraag. Niet op een lege maag, niet op een […]
Dansen
Vanmorgen werd ik wakker met muziek in mijn hoofd. ‘Opstaan en snel, geen tijd te verliezen…’ De Dijk plopte op. Helemaal geen slechte wijze om de dag te beginnen. Ijzersterke […]
Nooit meer is nu
Vandaag was het de honderdste keer dat de sit-in werd gehouden voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag. Een stille schreeuw van ambtenaren, artsen, ambassadeurs, advocaten en andere […]
Hoofd op pootjes
Soms lukt het wel, soms lukt het niet. De rust te bewaren. Een deadline blijkt soms een doodnormale stip op de horizon waarop ik me relaxed focus. Gezeten achter mijn […]
Gewoon beginnen
Gewoon beginnen Druk, drukker, drukst. Ik zit voor dag en dauw achter mijn werktafel. Hond uitgelaten, koffie gemaakt en laptop open. Astrid keuvelt op de achtergrond. Er moet vandaag een […]
Donkere dagen voor Kerstmis
We duiken nog elke vrijdagochtend. Weer of geen weer. Ook op de dagen die een gedicht nodig hebben om licht te worden. Vandaag is zo’n dag. Vijf december 2025. […]
Ergernissen top tien – met stip op 1
Terwijl ik me buig over de tekst van een jaarverslag, hoor ik een kerstjingle voorbijkomen. Automatisch verzucht ik: Sinterklaas is nog in het land dus kap met die onzin. Ik […]
Meloenbubbel
Al weken loop ik met een haarclip in de vorm van een stuk watermeloen op mijn kleding. Reacties variëren van ‘wat een creatieve broche’ tot aan ‘is meloen je favoriet?’ […]
Zeewaarts
Dompel mompel Knarsend zand Waaien verfraaien Zacht gras Schelpen stelpen Bloedende zon Vlinder verhinder Weg bewegen Dromen ontkomen Hart voor anker In beton
Spreek je uit
Als we deze zin nou eens allemaal in de wc zouden hebben hangen? Of op een tegel aan de wand? En ernaar handelden? Hoe eenvoudig, hoe makkelijk, hoe praktisch. Ik […]
Onbeschrijfelijk
Onwerkelijk. Onbestaanbaar. Onvergefelijk. Ondenkbaar. Onmenselijk. Ik heb er geen andere woorden -meer- voor. Geen andere weerzin. Geen andere woede. Geen andere waanzin. Wat is er toch in godsnaam aan de […]
Ze hebben een naam, ze hadden dromen
Heba Abu Nada (32) was romanschrijver en dichter. Atef Dabour (15) was lid van de sportclub Al-Hilal in Gaza. Awni Eldous (12) was een jonge YouTube-gamer met een eigen kanaal. […]
Gedicht met een verhaal en staart
Hij heet Refaat Alareer. Proef die naam maar even. Refaat Alareer. Palestijns schrijver, professor, dichter, co-founder van ‘We are not numbers’. Geboren in Gaza-stad in 1979. Gedood in een bombardement […]
G a z a
Het hoeft niet hard. Het hoeft niet luid. Het hoeft niet nu. Het hoeft niet zo. Het hoeft niet dik. Het hoeft niet lelijk. Het hoeft niet strak. Het hoeft […]
Wél vrede, wél vrijheid
Ik las over de WEL-beweging die Jeanine Mies gestart is. Dat en haar boek ‘Magneetwoorden’ maakten me aan het grinniken. Zoveel positivisme daar ga ik fijn in mee. Het trekt […]
Dolle Mina
Normaliter ben ik niet zo van het hokjesdenken, maar ik voel sinds kort een onbedwingbare drang om in het hokje ‘Dolle Mina’ te gaan staan. Je weet wel, zo iemand […]
Uitgevlogen
Het is zo’n dag. Mijlpaal hier, opmerkelijke stap daar. Weg van de socials, meer en meer over naar Signal (jij ook?) en als klap op de vuurpijl heeft jongste zoon […]
Gedichtendag 2025
Droom van Dubrodochter Kijk dit is een boom Met bladeren en lange dunne takkenarmen Ze beschermen je tegen de zon kunnen je vasthouden en verwarmen Ik leun graag […]
Tijd vraagt zoveel
Ik hoop dat … en toen volgde er een gedicht dat zo vol van woorden zat, dat t de winter verjoeg, en schouders gaf om te dragen, draken versloeg net […]
Onttovering
Het jaar is nog maar net begonnen of er moet alweer worden gewerkt. Hoe verrassend. Had ik me nog zo voorgenomen rustig te beginnen (lees: in volstrekte out of office-stand) […]
Flessenpostpoëzie
Haiku’s Kleurrijke tover Allesomvattend de liefde voor het water Denk de mens maar weg Red de zee De pijl wees naar daar Kom in actie en […]
Open deur
Ik lig op de bank als ik dit schrijf. Onder een rose plaid. Bij te komen van het geknal van gisteren. Dit zal de toon zetten voor 2025. En daar […]
Afstand
Van heimwee naar wegwee. Lijkt een prachtig antwoord op de vraag waarom ik reis. Toch? En dan nog kriebelt er ongemak. Terwijl ik de zonsopgang in Cambrils voor ogen heb, […]
Wegwee
‘Men gaat op reis om thuis te komen’. Een uitspraak van Godfried Bomans. Daar bleef ik aan hangen. Mijn hoofd dan. Ik las het zinnetje in ‘De magie van reizen’, […]
Zomersproetjes
Soms moet je je hart volgen. En dan stap je op een regenachtige januaridag in Nederland in de bus om richting de zon te rijden. Man mee, hond mee, werk […]
De ontdekking van Dubrodochter
Nou loop ik al bijna 55 jaar rond op deze wereld en heb ik nog nooit het woord sintspits gehoord. Kreeg het gisteren zomaar in mijn schoot geworpen. Spontaan cadeau […]
Boek Dubrodochter
Leuk dat je het boek Dubrodochter wilt aanschaffen. Je betaalt via deze link (op klikken). Deel je via de mail je contactgegevens? Dan weten we waar we het boek naar […]
Help jij mee met een donatie?
De laatste loodjes…. We zijn er bijna. Gebruik deze link om te doneren. Het kan nog een week!
Stoute schoenen van de Dubrodochter
Waar de vondst van een boek in mijn eigen minibieb niet toe kan leiden. Een heuse tentoonstelling in Fort Maarsseveen en de publicatie van een boek daarvan. Gedichten van mijn […]
Onder constructie – Groningen 1
In een wensdenken van vorig jaar kwam Vlagtwedde nog niet voor. Dat leek een plekje op de kaart van Nederland waar ik niet zomaar voor zou kiezen. En nu zitten […]
Paaspauze
De nieuwslezer vertelt. Puinhopen. Vuurwerk. Vergif. De Paashaas kon het niet voorkomen. Je weet toch dat chocolade-eieren geen doekje voor het bloeden zijn? De nevel van de zondagsrust trekt slechts […]
Matthijs aan een haakje
Ik heb een kapstok in mijn hoofd met haakjes waaraan veel mensen die ik ooit ontmoet heb, zijn blijven hangen. Voorzien van een geur, een kleur, een verhaal, een ervaring…. […]
Het halve werk
Ik bivakkeer momenteel tussen the Magical Mystery Tour van the Beatles en Schumanns Toccata opus 7. Als een perpetuum mobile slinger ik heen en weer. Dan schrijf ik over verlies, […]
Vijf vooruitzichten voor 2023
Mijn tekstschrijvende collega schreef haar vijf inzichten van het afgelopen jaar. In reactie daarop schrijf ik vijf vooruitzichten voor 2023. Want van schrijven komt schrijven. Mooie brug naar het eerste […]
Happy writer
Het moet ook niet gekker worden! Mensen die hun eigen rotzooi opruimen, krijgen applaus. Hun actie wordt met grote koppen vastgelegd in de krant en op sociale media. Hartjes en […]
De koningin
In het schaakspel staat ze voor negen punten. Ze is het beweeglijkste van alle stukken. Zij kan de meeste kanten op. Dus als zij bezig gaat met haar bucketlist zijn […]
Ontsluit de tijd
Ontsluit de tijd niet met een klok Laat de wijzers maar over aan de regels van de rijzende zon Kijk naar het ritme van de rimpels in mijn gezicht […]
Dansende druppels
De percolator pruttelt op het kookplaatje. De geur van koffie kringelt door het appartement. Er klinken zachte goedemorgens en de dag is definitief slow begonnen. Terwijl ik naar buiten kijk […]
Op het fort
De zin van H en M Nieuwe werkplek. Op Fort Maarsseveen. Vanaf 1 maart 2022 de stek. Van Het Scharlaken Imperium. Daar waaien teksten met liefde heen. Ik […]
Waar kom je weg (2)
Whatever you want, whatever you need…. Zo klonk de openingszin op de dag dat ik mijn pelgrimsvriendin in Parma bezocht. Ze was in de vierde maand van haar tocht van […]
Groninger haiku
De springende vis Hapt blauw uit de lauwe lucht Een streek geleverd
Waar kom je weg?
‘Toen ik een jaartje in Londen woonde, werd me regelmatig gevraagd waar ik vandaan kwam. Mijn tongval verraadde dat ik geen hardcore Londenaar was. Stond mijn wieg in Wales? Kwam […]
Wensdenken 2022
Ik zag vandaag foto’s uit Afrika langskomen op insta. Dromerige plaatjes van de savanne met slapende leeuwen, grazende gazelle’s en schattige baby-olifanten. Een vriendin maakt een reis en laat ons […]